آزمایشگاه مجازی من
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
سیستاتین (Cystatin C) یک پروتئین دارای 122 اسید آمینه با وزن ملکولی 13000 دالتون بوده که در تمام سلول های هسته دار بدن تولید می شود. میزان تولید آن از 4 ماهگی تا 70 سالگی نسبتا ثابت بوده و متناسب با GFR می باشد. میزان تولید آن بر خلاف کرآتینین سرم تحت تاثیر جرم عضله، جنس و نژاد نبوده و سایر محدودیت های کرآتینین را نیز دارا نمی باشد.
به دلیل اندازه کوچک آن و بار خالص مثبت آن به آزادی از گلومرول ها فیلتره شده و غلظت آن مشابه پلاسما می باشد. این ماده به طور کلی توسط توبول پروکسیمال بازجذب شده و در نبود نارسایی توبولی پروکسیمال، به هیچ وجه در ادرار ترشح نمی شود. همچنین ظهور آن در ادرار، نشان دهنده آسیب توبولی پروکسیمال می باشد. تغییرات غلظت سرمی سیستاتین C به عنوان معیار غیر مستقیمی از GFR مورد استفاده قرار می گیرد. هم اکنون به دلیل گران بودن و در دسترس نبودن مواد مورد نیاز اندازه گیری سیستاتین C، این آزمایش به طور روتین در کشور ما انجام نمی شود ولی در بسیاری از بیمارستان های اروپایی از سال 2008 جایگزین اندازه گیری کرآتینین سرم شده است. نشان داده شده است که بسیاری از بیماری های مزمن کلیوی (CKD) که می توانند به راحتی درمان شوند با استفاده از کراتینین سرم تشخیص داده نمی شوند؛ در حالی که با استفاد از سیستاتین C به راحتی تشخیص داده می شوند
مزایای اندازه گیری سیستاتین C در مقایسه با کرآتینین سرم:
سیستاتین C، مشکلات ناحیه کور کرآتینین را نداشته و قادر است زودتر از کرآتینین سرم، بیماری را تشخیص دهد؛ چرا که کرآتینین سرم، قادر به اندازه گیری مستقیم عملکرد کلیه نبوده و حتی هنگامی که در حدود 50 درصد GFR از دست رفته باشد، کرآتینین سرم همچنان مقادیر نرمال نشان می دهد.
برچسب:
نویسنده: آریا موسوی